بی نشون

یک تبسم ، یک نگاه ، یک کلام ساده ای یک خیالی که مرا ، پر دهد با باده ای گفتنی هایت دغل ، آرزوهایت دروغ جسم من هم بی رمق،چشم هایم بی فروغ زیر چتر زندگی از سبوی می پر است یک پیاله از شراب ؛ عشق با تو دمخور است آمدم تا باز هم مست گفتارت شوم زیر چتر زندگی ، من گرفتارت شوم... زینتم رخ در نقاب ، آفتابم سایه دار ...

شبم را در کنار خاطراتت با دلی بیمار می گردم در اندوه و فراق آن لب شیرین و مستانت چه من بسیار می گردم در آمال خیالی وجودت جامهای اشک لبریز است و من در آتش آن خاطراتت قطره قطره آب می گردم و می سازم و می سوزم منه تنهای دلخسته در اندوه شب هجران که من بی تاب می گردم برای من تو آن هستی که بودی در ضمیر عشق و من در آتش عشقت در این آوار می گردم دلم تنگ است برای تو ، کجایی ای غریب من در اندوه فراق تو ، به زیر دار می گردم به بارون می زنم دل را که دریا را بخشکاند به مستی و به بی تابی منه هشیار می گردم ...